अरे आभाळा कधी फुटेल तूला पाझर

 दुष्काळ अरे आभाळा कधी फुटेल तूला पाझर
 कधी भरेल माझ्या मायभूमीची घागर

 तडे गेले रे जमिनीला 
 काळजालाही जाईल 
माझी कारभारीण सुख 
तरी कधी पाहिल
 तुझ्या पाई गेला
 माझा सखा देवाघरी 
कधी करशील तू
 माझ्या माय मातीची पंढरी 

 अरे आभाळा कधी फुटेल तूला पाझर 
 कधी भरेल माझ्या मायभूमीची घागर 

 अव्वल आला रे महाराष्ट्र 
 शेतकरी आत्महत्येत
 तरी आमचे गुन्हेगार 
 आहेच कायम सत्तेत
 कष्ट करुन थकलेत
 आमचे बाहू अरे 
आभाळा कधी फुटले तूला पाझर 
कधी भरेल माझ्या मायभूमीची घागर
 चातकापरी बघतो
 मी पावसाची वाट कधी भेटेल 
माझ्या पोरांना
 सुखाचा घास 
 करतात लोक 
 पाण्याच राजकारण 
 त्यापाई तर होतय आमचं मरण 

अरे आभाळा कधी फुटेल तूला पाझर
 कधी भरेल माझ्या मायभूमीची घागर 

 रुक्ष गेला रे आषाढ
 रुक्ष गेला हा श्रावण 
 नको बनू रे 
तू आमच्या जीवनातला रावण 
आशा आहे मनात बरसेल रे तू
 डोक्यावरील कर्ज माझ्या फेडशील तू ....... 

 - आरती माळवदे
व्दितीय वर्ष 
कृषी जैवतंत्रज्ञान महाविद्यालय, लोणी..

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

माणिक सिताराम गोडघाटे (कवी ग्रेस)

कवी ग्रेस हे मराठी कवितेच्या प्रांतावर मौलिक ठसा उमटवून गेलेले कवी…’ती गेली तेव्हा रिमझिम पाऊस निनादत होता’ या काव्याने घरोघरी पोहचलेले माणिक गोडघाटे ऊर्फ कवी ग्रेस. त्यांचा जन्म १० मे १९३७ रोजी झाला. माणिक सीताराम गोडघाटे ऊर्फ कवी ग्रेस यांची मर्ढेकरोत्तर नव कवींच्या दुसऱ्या पिढीतील प्रमुख कवींमध्ये गणना होते. ग्रेस मूळचे नागपूरचे. त्यांचे वडील सैन्यात होते. नागपुरातील कर्नल बाग परिसरात त्यांचं बालपण हलाखीच्या परिस्थितीत गेलं. आईच्या अकाली निधनामुळे नोकरी व शिक्षण यांच्यात मेळ साधत त्यांना आपली प्रतिभा जपावी लागली. १९६६ मध्ये ते नागपूर विद्यापीठातून मराठीमध्ये एम.ए. झाले. त्यानंतर दोन वर्षं त्यांनी धनवटे नॅशनल कॉलेजमधे अधिव्याख्याता म्हणून नोकरी केली. १९६८ पासून १९९७ साली निवृत्त होईपर्यंत ते नागपूरमधील वसंतराव नाईक समाजविज्ञान संस्थेत (मॉरिस कॉलेज) मराठीचे प्राध्यापक होते. निवृत्तीनंतर काही काळ ते राष्ट्रसंत तुकडोजी महाराज विद्यापीठाच्या मराठी विभागात सौंदर्यशास्त्र या विषयाचं अध्यापनही करत होते. ग्रेस यांच्या लिखाणाला सुरुवात झाली १९५५ सालापासून. ‘छंद’, ‘सत्यकथा’ या नियतकालिकांमध...
Read more

लोकसाहित्य (UPSC)

लोकसाहित्य लोकमानसाचे विविध वाङ्‌मयीन, सांस्कृतिक, कलात्मक आविष्कार या संज्ञेने सूचित होतात. ‘फोकलोअर’ या अर्थी मराठीत लोकसाहित्य वा लोकविद्या या संज्ञा रूढार्थाने वापरल्या जातात व त्यांचा आशय कित्येकदा परस्परव्याप्त असल्याचे दिसून येते. पश्चिमेकडे ‘फोकलोअर’ची संकल्पना सर्वप्रथम समाजशास्त्र व मानवशास्त्र यांच्या अभ्यासातून निर्माण झाली. स्वाभाविकच फोकलोअरचा अभ्यास हा लोकसंस्कृतीचा अभ्यास म्हणून सांस्कृतिक मानवशास्त्र (कल्चरल अँथ्रपॉलॉजी) याच नावाने प्रारंभीच्या काळात झालेला आहे. फोकलोअरमध्ये लोकसंस्कृतीच्या जडणघ़डणीतील शाब्द साधने (वाच्यार्थाने वाङ्‌मय-लिटरेचर) व शब्देतर साधने (रूढी, चालीरीती, पारंपरिक कला, कारागिरी, क्रीडा, ज्योतिष, वैद्यक इ.) या सर्वांचाच समावेश झालेला आहे. तरीरी मानवशास्त्रज्ञांत याविषयी एकमत नाही. काहींच्या मते फोकलोअर म्हणजे संस्कृतीमधील केवळ पारंपरिक शाब्द साधनेच होत. असे असले तरी, एकूणच समग्र संस्कृतीची जडणघडण होण्याच्या मुळाशी संस्कृतीमधील शाब्द साधने व शब्देतर साधने या सर्वांचाच मूलभूत व सर्वगामी सहभाग असल्याचे भान एकोणिसाव्या शतकातील अभ्यासकांना आले व ...
Read more

प्रथम क्रमांक कविता ( शेतकरी क्रुषीकविसंमेलन )

               चिंता मन लागेना मळ्यात नाही थेंबही तळ्यात भयाण ह्या दुष्काळाचा सूर कोरडा गळ्यात            कधी येईल पाऊस               नाही कसली चाहुल              रानाकडे चालण्याला              नाही तयार पाऊल उन्हाळ्यात तापलेली सारी ढेकळं उभीचं वाट पाहुन थांबली स्वप्न मनात मुकीचं                डोळे लागले आकाशी               भुई भेगाळली सारी               हात डोक्याला चिंतेचा              संकट हे दारोदारी कष्ट करून तिन्हला जीव हैराण उपाशी आरसाचं फुटलेला बोले फाटक्या सुपाशी                               कु. भालेराव रूतुजा रोहिदास
Read more